Mijn korte carriere als potsbode zit er alweer op. Afgelopen z
aterdag was mijn laatste werkdag. Omdat ik komend half jaar vijf dagen in de week in het ziekenhuis zit, wordt het werken op zaterdag daar nog bij een beetje veel. Maar ik heb het met veel plezier gedaan, en was het ook nog niet zat. Het was fijn dat het kantoor op drie minuten fietsen was, want ik moest al om zes uur 's ochtends beginnen. Eigenlijk is het werk heel simpel, het bestaat vooral uit brieven in de juiste vakjes 'gooien' en vervolgens zet je de brieven in de vakjes weer op volgorde. Elastiekje erom, in de tas, en fietsen maar. Of lopen, met zo'n leuk karretje. Het lijkt alsof het in Nederland altijd regent, maar op de een of andere manier ben ik in die 9 maanden maar 1 keer natgeregend (en daarbij de post...). Het is leuk om met collega's te werken, maar vooral leuk vond ik dat je je eigen werk had, en alles zelf moest doen. Geen aflossingen, niet ruilen, geen verschil in werktempo, geen andere manier van de foldertjes vasthouden, enz! Ik moest alleen maar zorgen dat de post bij de juiste mensen terechtkwam, en hoe ik dat deed maakte niet veel uit.
aterdag was mijn laatste werkdag. Omdat ik komend half jaar vijf dagen in de week in het ziekenhuis zit, wordt het werken op zaterdag daar nog bij een beetje veel. Maar ik heb het met veel plezier gedaan, en was het ook nog niet zat. Het was fijn dat het kantoor op drie minuten fietsen was, want ik moest al om zes uur 's ochtends beginnen. Eigenlijk is het werk heel simpel, het bestaat vooral uit brieven in de juiste vakjes 'gooien' en vervolgens zet je de brieven in de vakjes weer op volgorde. Elastiekje erom, in de tas, en fietsen maar. Of lopen, met zo'n leuk karretje. Het lijkt alsof het in Nederland altijd regent, maar op de een of andere manier ben ik in die 9 maanden maar 1 keer natgeregend (en daarbij de post...). Het is leuk om met collega's te werken, maar vooral leuk vond ik dat je je eigen werk had, en alles zelf moest doen. Geen aflossingen, niet ruilen, geen verschil in werktempo, geen andere manier van de foldertjes vasthouden, enz! Ik moest alleen maar zorgen dat de post bij de juiste mensen terechtkwam, en hoe ik dat deed maakte niet veel uit. In heel Nederland ontdekte ik mijn collega's: "he, daar heb je er weer een van TNT!" en dan ging het om auto's, vrachtauto's of mensen. Al die collega's ben ik nu kwijt, maar een brede armzwaai krijgen de postbodes nog van me!
3 opmerkingen:
Ja, en jij kent alle postbodes natuurlijk persoonlijk.. ;)
Zo. Dat was weer eens een interessante blog!
Zeg komt er nog eens wat nieuws..! ;)
En als jij langs komt, kan jij mijn mooie nieuwe boek van shopaholic lenen.. :P
Heeft het edele beroep van potsbode ook iets met potsierlijk te maken?
Dan kan ik het namelijk beter plaatsen.
Een reactie posten